Kora La Pacho: Skarb Inków w Twojej Filiżance

 

W artykule na temat Macy wspominałem o gazetce z firmy AZ-Medica, w której opisywano ciekawe surowce roślinne. Była tam także kora la pacho. Gdy pracowałem w sklepie zielarskim, mieliśmy tam tą korę do zakupu także na wagę. Przypominał on nie zwykłą korę, a raczej tę miękką warstwę, która znajduje się między korą a drewnem.

Lapacho, znane również jako "herbata Inków" lub Pau d'Arco, to jeden z najbardziej fascynujących surowców zielarskich pochodzących z Ameryki Południowej. 

Skąd pochodzi kora la pacho

Lapacho pozyskuje się z wewnętrznej części kory drzew z rodzaju Tabebuia, głównie gatunku Tabebuia impetiginosa (znanego również jako Handroanthus impetiginosus). Drzewa te rosną dziko w lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej – od Meksyku aż po północną Argentynę.

Szczególne znaczenie roślina ta miała dla cywilizacji Inkasów, którzy nazywali ją "boskim drzewem". To właśnie z tamtych terenów, głównie z wysokogórskich i tropikalnych obszarów Brazylii, Paragwaju i Boliwii, pochodzi tradycja sporządzania leczniczych wywarów z kory.

Opis rośliny

Drzewo Lapacho to imponująca roślina, która może osiągać wysokość do 30 metrów. Jest niezwykle odporne na trudne warunki atmosferyczne oraz ataki pasożytów i grzybów, co przekłada się na unikalny skład chemiczny jego kory.

  • Kwiaty: Jedną z najbardziej charakterystycznych cech są przepiękne, dzwonkowate kwiaty o barwie od jasnoróżowej do ciemnopurpurowej (stąd nazwa Pink Trumpet Tree). Kwitną one obficie, często jeszcze zanim na drzewie pojawią się liście.

  • Kora: Surowcem leczniczym nie jest zewnętrzna, twarda warstwa, lecz wewnętrzna kora (phloem). To tam koncentrują się aktywne związki, takie jak lapachol i ksyloidyna.

  • Trwałość: Drewno Lapacho jest tak twarde i ciężkie, że w niektórych regionach nazywa się je "żelaznym drzewem" (ironwood). Wykorzystuje się je między inny do wytwarzania rękojeści noży.

Tradycyjne zastosowania lecznicze kory la pacho

W medycynie ludowej Ameryki Południowej Lapacho uznawane jest za panaceum na wiele dolegliwości. Choć współczesna nauka wciąż bada mechanizmy jego działania, tradycyjne źródła wskazują na kilka kluczowych obszarów:

  1. Wzmocnienie odporności: Tradycyjnie stosowane w okresach osłabienia organizmu, aby pobudzić system immunologiczny do walki z infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi.

  2. Właściwości przeciwgrzybicze: Wywary z kory są często używane pomocniczo w walce z drożdżakami (np. Candida albicans) oraz innymi infekcjami grzybiczymi.

  3. Detoksykacja: Uważa się, że napar z Lapacho wspomaga oczyszczanie krwi i limfy, wspierając pracę wątroby oraz układu wydalniczego.

  4. Łagodzenie stanów zapalnych: Stosowane zewnętrznie na trudne do gojenia rany, egzemy oraz wewnętrznie przy problemach z układem trawiennym (np. wrzody żołądka). W sieci można znaleźć informacje o jej korzystnym wpływie na zwalczanie wrzodów oraz boreliozy.

Jak przygotować napar z kory la pacho? Aby wydobyć z kory to, co najcenniejsze, nie wystarczy jej zalać wrzątkiem. Tradycyjny sposób przygotowania polega na gotowaniu jednej łyżeczki kory w szklance wody przez około 5-10 minut, a następnie parzeniu pod przykryciem przez kolejne 15 minut.

Uwaga: Przed rozpoczęciem regularnego spożywania Lapacho, zwłaszcza w przypadku ciąży lub przyjmowania leków rozrzedzających krew, należy skonsultować się z lekarzem.

Komentarze